Rubén González Pianisten – Artiesten

Een van de grote Cubaanse pianisten: Rubén González smeedde in de jaren 40, samen met Lilí Martínez en Peruchín, de stijl van de moderne Cubaanse piano. Op latere leeftijd werd hij wereldberoemd met de Buena Vista Social Club.

Over

Rubén González Fontanills (Santa Clara, 26 mei 1919 – Havana, 8 december 2003) begon op zijn zevende met piano en studeerde op zijn vijftiende af aan het conservatorium van Cienfuegos. Vier jaar studeerde hij medicijnen, maar hij koos toch voor de muziek. Samen met Lilí Martínez en Peruchín zou hij in de jaren 40 de stijl van de moderne Cubaanse piano hebben gesmeed.

  • Arsenio Rodríguez (1943–1945): hij volgde Adolfo "Panacea" O'Reilly op in het conjunto van Arsenio. Die gaf hem het advies: "speel je eigen stijl, wat die ook is, maar imiteer niemand." Na hem kwam Lilí Martínez.
  • Pionier van de son-piano: de vroege sextetos en septetos hadden geen piano. Die kwam eind jaren 30 in de eerste conjuntos: die van Arsenio Rodríguez, het Conjunto Kubavana van Alberto Ruiz en het Conjunto Casino. González speelde in de eerste twee.
  • Havana en Venezuela: in de Tropicana (1948 tot midden jaren 50), met de charanga Orquesta América del 55 op tournee door Venezuela, en van 1957 tot 1962 in Venezuela zelf.
  • Enrique Jorrín (1962–1987): 25 jaar was hij de pianist van het orkest van Enrique Jorrín, de bedenker van de cha-cha-chá. Na Jorríns dood leidde hij het orkest kort en stopte daarna.
  • Buena Vista (1996): in maart 1996 speelde hij op alle sessies in de EGREM-studio's in Havana. Daaruit kwamen A toda Cuba le gusta (Afro-Cuban All Stars), Buena Vista Social Club en zijn soloalbum Introducing… Rubén González, dat in twee dagen live werd opgenomen. Door de film van Wim Wenders (1998) werd hij wereldberoemd.

Stijl

Naast de son kende González de danzón grondig. Zijn improvisaties hebben harmonische finesses; zijn stijl is "romantisch en hoekig" genoemd, met een sterke lyriek en wervelende arpeggio's. Net als Peruchín werd hij beïnvloed door de jazz van Bud Powell en Thelonious Monk. Daarmee geldt hij als een van de grootvaders van de Afro-Cubaanse jazz. Eddie Palmieri is een van de pianisten die door hem werden beïnvloed.

📝 Bronnen