Alfredo Rodríguez Pianisten – Artiesten

Een Cubaanse pianist met een uitgesproken Afro-Cubaanse speelstijl, in de lijn van Peruchín en Lilí Martínez. Alfredo Rodríguez speelde twintig jaar in de Latijnse bands van New York en vond daarna in Parijs zijn eigen stem.

Over

Alfredo Rodríguez werd op 25 oktober 1936 geboren in Vedado, Havana, en studeerde aan het conservatorium Eduardo Peyrellade. Zijn loopbaan als musicus begon pas in New York, waar hij in 1960 heenging. In 1961 raadde Arsenio Rodríguez hem aan om muzikant te worden.

  • New York en Miami (1960–1982): hij speelde in tientallen groepen, onder meer Conjunto Sensación (debuut op Swing, 1965), Joe Cuba, José Fajardo en Charanga 76. Als sideman nam hij op met Justo Betancourt, Ismael Rivera, La Lupe en Celia Cruz. In 1980 viel hij in bij het Latin Percussion Jazz Ensemble van Tito Puente.
  • Parijs (vanaf 1982): met percussionist Carlos "Patato" Valdés bleef hij in Parijs en begon hij een eigen groep.
  • Terug in Havana: in 1995 nam hij in Havana het eerste album van Cubanismo op, de bigband van Jesús Alemañy. Dat was de eerste keer sinds 1960 dat hij in Cuba was. In 1996 volgde daar Cuba linda, zijn meest geprezen album.
  • Laatste jaren: met zijn groep Acerekó (met Tata Güines en Changuito) nam hij Cuban Jazz op. Zijn laatste project was het album Ketukuba van Africando. Hij overleed op 3 oktober 2005 in Parijs.

Stijl

Rodríguez gold als leerling van Peruchín, een goede vriend van hem, en bewonderde Lilí Martínez, de pianist van Arsenio Rodríguez. Net als zij liet hij zich ook beïnvloeden door klassieke componisten als Debussy en Rachmaninov. Commercieel succes had hij nooit, maar critici en liefhebbers van Latin jazz prezen zijn werk steeds.

Albums als bandleider

Sonido sólido (1983) · Monsieur oh la la (1985) · Cuba-New York-Paris (live, 1991) · Para Yoya (1993) · Cuba linda (1997) · Cuban Jazz (2002) · Oye Afra (2007)

📝 Bronnen