Orquesta Aragón
Orquesta Aragón is het bepalende charanga-orkest van de 20e eeuw — een ensemble dat het pure charanga-geluid handhaafde door alle modewisselingen heen en synoniem werd voor elegante cha-cha-chá en danzón in Cuba en heel Latijns-Amerika.
Over het ensemble
Orquesta Aragón werd in 1939 opgericht in Cienfuegos, de elegante havenstad aan de zuidkust van Cuba, door bassist Orestes Aragón. De band verhuisde in de jaren 50 naar Havana, waar ze hun grootste bekendheid zouden bereiken, maar hun oorsprong buiten de hoofdstad gaf hen een enigszins ander karakter dan de Havana-gebaseerde ensembles — verfijnder misschien, meer gericht op pure muzikale elegantie dan op de competitieve energie van de Havanase danszaal.
De figuur die het geluid van Aragón definieerde, was fluitist Richard Egües, die in 1953 bij de band kwam en meer dan vijftig jaar de muzikale stem bleef. Egües' fluitstijl — lyrisch, precies versierd, ritmisch verfijnd zonder agressief te zijn — werd de klankhandtekening van de charanga-traditie. Zijn composities en arrangementen gaven Aragón hun repertoire, en zijn spel gaf hen hun identiteit.
Aragón verwierf bekendheid tijdens het cha-cha-chá-tijdperk. Waar Enrique Jorrín het ritme uitvond met Orquesta América, werd Aragón een van de meest gezaghebbende vertolkers ervan — cha-cha-chá spelend met de elegantie en precisie van een klassiek ensemble terwijl ze volledig de speelse energie van het genre bewoonden. Ze handhaafden ook danzón in hun repertoire, lang nadat de meeste bands het als ouderwets hadden laten vallen, en behandelden het als de verfijnde dansvorm die het is in plaats van als een relikwie.
Wat Aragón historisch significant maakt, is precies hun consistentie. De meeste Cubaanse populaire orkesten van de 20e eeuw verschoven met de markt — zich aanpassend aan mambo, dan cha-cha-chá, dan songo, dan timba. Aragón deed dat niet. Ze handhaafden de charanga-instrumentatie (fluit, violen, piano, bas, timbales, güiro) en de charanga-esthetiek door de jaren heen, en daardoor werden ze het referentiepunt voor hoe charanga daadwerkelijk klinkt. Elke muzikant die de charanga-traditie wil begrijpen, bestudeert Aragón.
Hun internationale bereik was bijzonder. In Colombia met name ontwikkelde Orquesta Aragón een enorme aanhang die decennia aanhield — Cubaanse charanga werd mede door Aragón's opnames en tournees ingebed in de Colombiaanse populaire muziekcultuur. Hun invloed in Venezuela, Mexico en heel Latijns-Amerika volgde een vergelijkbaar patroon.
Aragón treedt nog steeds op. Rafael Lay Jr., zoon van de oorspronkelijke leider Rafael Lay, heeft de band de afgelopen jaren geleid, en het repertoire en de esthetiek die Richard Egües definieerde in stand gehouden. Hun levensduur — bijna 90 jaar ononderbroken activiteit — is ongeëvenaard in de Cubaanse populaire muziek.
Belangrijke opnames
- "El Bodeguero" — Richard Egües-compositie, een van de beroemdste cha-cha-chá-opnames
- "Pare Cochero"
- "A Bayamo en Coche"
- Meerdere albums op de Panart-, EGREM- en RCA Victor-labels
Dansen
- Danzón – De bij uitstek Cubaanse balzaaldans, elegant en formeel, vaak beschouwd als de "nationale dans van Cuba".
- Danzonete – Een gezongen variant van danzón die populair werd in de jaren 20–30.
- Cha-cha-chá – Gecreëerd in de jaren 50 door Enrique Jorrín terwijl hij speelde met een charanga; speciaal ontworpen voor charanga-orkesten.
- Pachanga – Een speelse dans en ritme uit het einde van de jaren 50/begin jaren 60, nauw verbonden met charangabands.
- Mambo (in zijn vroegere Cubaanse vorm) – Voor de big-band mambo van New York speelden charangas ook vroege mambo-stijl danzones.
- Charanga is een Cubaanse ensemblestijl en muzikale traditie die teruggaat tot het begin van de 20e eeuw. Het werd bijzonder populair in de jaren 40–50 en speelde een cruciale rol in de evolutie van salsa, timba en Latin jazz.
Lees meer >Timba is de muziek waar deze site om draait. Ze ontstond als eigen genre eind jaren 1980 en kreeg begin jaren 1990 haar vorm — geboren in een tijd van sociale crisis, gebouwd op de hele geschiedenis van de Cubaanse muziek, en nog altijd in ontwikkeling.
Lees meer >Songo is een Cubaanse muziek- en dansstijl die eind jaren 60 en begin jaren 70 opkwam. Het vormt een brug tussen Afro-Cubaanse ritmes en moderne invloeden zoals funk, rock en jazz.
Lees meer >Cubaanse dansen die in Havana ontstonden
Havana, het culturele hart van Cuba, speelde een centrale rol in het ontstaan en de ontwikkeling van een aantal iconische Cubaanse dansen. Sommige zijn direct in de hoofdstad geboren, andere kregen daar de vorm die we nu kennen.
Lees meer >De cha-cha-chá is een Cubaans dansmuziekritme, gecreëerd in 1953 door violist en componist Enrique Jorrín tijdens zijn optreden met de Orquesta América, een charanga-ensemble gevestigd in Havana. Het werd een van de meest succesvolle Cubaanse muziekexports van de 20e eeuw en verspreidde zich snel door Latijns-Amerika, Europa en Noord-Amerika.
Lees meer >De blazerslaag over de montuno: korte, krachtige en ritmisch intense riffs die de blazers over de doorlopende groove leggen, met opbouwende energie naar het hoogtepunt van het nummer.
Lees meer >Cuba is het grootste eiland van het Caribisch gebied en de bakermat van enkele van de invloedrijkste muziek- en danstradities ter wereld. Afrikaanse, Spaanse en Franse culturele stromen kwamen hier in eeuwen koloniale geschiedenis samen en brachten een buitengewone creatieve cultuur voort die zich over de hele wereld verspreidde.
Lees meer >Mexico, en vooral Mexico-Stad, was eind jaren 40 de plek waar de mambo de wereld veroverde. Hier nam Pérez Prado zijn mambo's op en werd Benny Moré een ster. De danzón wordt er nog altijd gedanst.
Lees meer >
De güiro is een getande kalebas die met een stokje of vork wordt bestreken om een raspend, ritmisch geluid te produceren. Het is een vast onderdeel van charanga-orkesten en staat centraal in danzón, cha-cha-chá, son en salsa.
Lees meer >De timbales (pailas criollas) zijn een paar ondiepe trommels met metalen behuizing, op een standaard gemonteerd en bespeeld met houten stokken. Ze zijn de ritmische motor van charanga-orkesten en spelen een cruciale rol in timba.
Lees meer >De piano is het harmonisch en ritmisch hart van de Cubaanse populaire muziek. In timba is het een van de meest veeleisende en expressieve instrumenten van het ensemble.
Lees meer >De fluit is de leidende stem van de charanga, van de houten fluit met vijf kleppen van Antonio Arcaño tot Orquesta Aragón. In timba keert ze terug met heldere melodieën, vraag-en-antwoord met de zangers en virtuoze solo's die door de dichte ritmesectie heen snijden.
Lees meer >