Cuba
Cuba is het grootste eiland van het Caribisch gebied en de bakermat van enkele van de invloedrijkste muziek- en danstradities ter wereld. Afrikaanse, Spaanse en Franse culturele stromen kwamen hier in eeuwen koloniale geschiedenis samen en brachten een buitengewone creatieve cultuur voort die zich over de hele wereld verspreidde.
Muzikale regio's
De geografie van Cuba bepaalde de muzikale verscheidenheid. Het eiland ontwikkelde eigen regionale tradities die later in Havana samenkwamen:
| Regio |
Belangrijkste tradities |
| Havana |
Casino, mambo, cha-cha-chá, stedelijke rumba, timba |
| Matanzas |
Danzón, yambú, guaguancó, Abakuá, Arará |
| Santiago de Cuba |
Son, bolero, trova |
| Oriente (het oosten) |
Son tradicional, changüí, nengón, kiribá |
| Guantánamo |
Changüí, tumba francesa |
Afrikaanse wortels
De tot slaaf gemaakte Afrikanen die naar Cuba werden gebracht, kwamen vooral uit West- en Centraal-Afrika — Yoruba (Nigeria), Kongo (Congo/Kameroen), Fon/Ewe (Dahomey/Benin) en Carabalí (het Cross River-gebied). Hun religieuze en muzikale tradities overleefden in Cuba via:
- Santería / Regla de Ocha — met Yoruba-wortels; bron van de Orisha-dansen
- Palo Monte — met Kongo-wortels; bron van makuta en yuka
- Arará — met Fon/Ewe-wortels; het sterkst in Matanzas
- Abakuá — geheim genootschap van de Carabalí, met als centrum Havana en Matanzas
Spaanse wortels
De Spaanse kolonisatie bracht de gitaar, de viool en Europese harmonische structuren. Contradanza, habanera en later danzón ontstonden uit Europese baltradities, gefilterd door de creoolse cultuur.
De Cubaanse synthese
Uit de botsing van deze tradities ontstond het Cubaanse muzikale genie: ritme op basis van de clave, vraag-en-antwoord in de zang, gelaagde percussie en improvisatie binnen strakke vormen. Alles van son tot timba komt voort uit deze synthese.
📝 Bronnen
De contradanza is de eerste muziek die echt Cubaans klonk: een Europese dansvorm waarin Cubaanse componisten in de 19e eeuw het habanera-ritme en de cinquillo verwerkten. Contradanza is zowel de naam van de muziek als van de dans.
Lees meer >De contradanza is de eerste muziek die echt Cubaans klonk: een Europese dansvorm waarin Cubaanse componisten in de 19e eeuw het habanera-ritme en de cinquillo verwerkten. Contradanza is zowel de naam van de muziek als van de dans.
Lees meer >Matanzas heeft een eigen Casa de la Trova, een teken van de rijke muziekcultuur van de stad. Matanzas, vaak het "Athene van Cuba" genoemd om zijn culturele rijkdom, is de geboorteplaats van de danzón, het bolwerk van de rumba (vooral yambú en guaguancó) en de thuisbasis van de oudste nog levende Abakuá- en Arará-tradities.
Lees meer >Matanzas heeft een eigen Casa de la Trova, een teken van de rijke muziekcultuur van de stad. Matanzas, vaak het "Athene van Cuba" genoemd om zijn culturele rijkdom, is de geboorteplaats van de danzón, het bolwerk van de rumba (vooral yambú en guaguancó) en de thuisbasis van de oudste nog levende Abakuá- en Arará-tradities.
Lees meer >De Casa de la Música is dé livemuziekzaal van Havana voor hedendaagse Cubaanse dansmuziek. Met vestigingen in Miramar en Centro Habana werd het in de jaren 90 het centrale podium van de timba, en het is nog altijd onmisbaar in het livemuziekleven van Havana.
Lees meer >Matanzas heeft een eigen Casa de la Trova, een teken van de rijke muziekcultuur van de stad. Matanzas, vaak het "Athene van Cuba" genoemd om zijn culturele rijkdom, is de geboorteplaats van de danzón, het bolwerk van de rumba (vooral yambú en guaguancó) en de thuisbasis van de oudste nog levende Abakuá- en Arará-tradities.
Lees meer >Yambú is de oudste en langzaamste rumbastijl, eind 19e eeuw ontstaan in de stadswijken van Matanzas en Havana. Een rustige, elegante paardans zonder de vacunao van de guaguancó, niet religieus en gedanst op son-clave.
Lees meer >Cubaanse dansen die in Havana ontstonden
Havana, het culturele hart van Cuba, speelde een centrale rol in het ontstaan en de ontwikkeling van een aantal iconische Cubaanse dansen. Sommige zijn direct in de hoofdstad geboren, andere kregen daar de vorm die we nu kennen.
Lees meer >Nengón is een traditionele Cubaanse muziek- en dansstijl die zijn oorsprong vindt in de bergachtige regio van Guantánamo (oost-Cuba).
Het wordt beschouwd als een van de voorlopers van changüí en later son cubano, die op zijn beurt salsa en andere wereldwijde genres beïnvloedde.
Lees meer >Changüí is een van de oudste overlevende vormen van Cubaanse populaire muziek, afkomstig uit de provincie Guantánamo in het oosten van Cuba in de vroege 19e eeuw. Het wordt algemeen beschouwd als een directe voorloper van Son Cubano, en zijn rauwe, gesyncopeerde energie biedt een venster naar hoe Cubaanse populaire muziek klonk voordat Son werd verfijnd en verstedelijkt in Havana.
Lees meer >De cha-cha-chá is een Cubaans dansmuziekritme, gecreëerd in 1953 door violist en componist Enrique Jorrín tijdens zijn optreden met de Orquesta América, een charanga-ensemble gevestigd in Havana. Het werd een van de meest succesvolle Cubaanse muziekexports van de 20e eeuw en verspreidde zich snel door Latijns-Amerika, Europa en Noord-Amerika.
Lees meer >Mexico, en vooral Mexico-Stad, was eind jaren 40 de plek waar de mambo de wereld veroverde. Hier nam Pérez Prado zijn mambo's op en werd Benny Moré een ster. De danzón wordt er nog altijd gedanst.
Lees meer >Casino is de Cubaanse paardans die in de jaren 1950 ontstond in de sociale clubs (casinos deportivos) van Havana. Het is wat Cubanen hun eigen sociale dans noemen — iets anders dan, en ouder dan, wat de rest van de wereld "salsa" noemt.
Lees meer >Bolero-dans is de langzaamste, meest intieme expressie van de Cubaanse partnerdans — een nauwe omhelzing, subtiele beweging en volledige overgave aan het emotionele gewicht van de muziek.
Lees meer >Santiago de Cuba, in het uiterste oosten van het eiland, is de tweede stad van Cuba en een van de oudste — gesticht in 1515 en van 1522 tot 1589 de hoofdstad van de kolonie. Het ligt dichter bij Haïti en Jamaica dan bij Havana, is de meest Afro-Caribische stad van Cuba en de bakermat van son, trova en bolero.
Lees meer >De Casa de la Trova in Santiago de Cuba is het spirituele thuis van de traditionele Cubaanse muziek — son, bolero, changüí en trova. Het werd in 1968 opgericht in de Calle Heredia, midden in het historische centrum van Santiago, en is al meer dan een halve eeuw de ontmoetingsplek van de muzikanten van de stad.
Lees meer >Kiribá is een oude muziek- en dansoverlevering uit oostelijk Cuba, nauw verwant aan Nengón en Changüí, en wordt beschouwd als een van de oudste nog bestaande Afro-Cubaanse populaire vormen.
Lees meer >Palo
Palo
Palo is een Afro-Cubaanse religie met verschillende denominaties die zich ontwikkelde onder Centraal-Afrikaanse slaven en hun nakomelingen, met name die van Kongo en Bantú afkomst.
Het Spaanse woord palo ("stok") verwijst naar de houten stokken die worden gebruikt bij de constructie van rituele altaren — la Nganga, el caldero of la prenda genaamd.
Denominaties ("Takken") van Palo
- Mayombe (of Mallombe)
- Monte
- Briyumba (of Brillumba)
- Kimbisa
Beoefenaars
Priesters en ingewijden van Palo worden genoemd:
- Paleros
- Tatas (mannelijke priesters)
- Yayas (vrouwelijke priesters)
- Nganguleros
Kernovertuigingen
Het Palo-geloofsysteem rust op twee fundamentele pijlers:
- Eer van de geesten
- Geloof in natuurlijke / aardse krachten
Alle natuurlijke objecten — met name stokken — worden begrepen als spirituele kracht bevattend. Dit verschilt van Santería en andere Yoruba-religies, wier orishas meer geassocieerd zijn met menselijke of antropomorfe vormen.
Onderscheidende kenmerken
- Geen godheidsspecifieke kleuren, kleding of gestileerde dansen (in tegenstelling tot Santería).
- Rituele nadruk op natuurlijke objecten en de nganga.
Muziek in Palo-rituelen
Palo-muziek begint doorgaans met houten percussie, gevolgd door trommen en metalen gereedschappen.
Houten instrumenten:
Trommen:
- Ngoma (congatype trommen)
Metalen instrumenten:
Hogere Goden en Syncretisme
Nkuyu
Ook bekend als: Mukudji, Nkuyu, Mañunga, Lubaniba, Lucero, Lucero Mundo, Remolino, Cuarto Vientos, Kbuyu
- Godheid van bossen en wegen; een gids en balanceerder
- Bewaker van kerkhofingangen
- Geassocieerd met de maan
- Gesyncretiseerd met Eleguá/Eshu (Yoruba) en het Heilig Kind van Atocha
Kengue
Ook bekend als: Mama Kengue, Yola, Tiembla Tierra, Pandilanga
- Hemelvader en primordiale schepper
- Godheid van kennis en rechtvaardigheid
- Equivalent aan Obatalá (Yoruba)
- Gesyncretiseerd met de Maagd van Barmhartigheid
Sarabanda
Ook bekend als: Zarabanda, Rompe Monte
- Sterke, krachtige, eigenzinnige godheid
- Equivalent aan Ogún (Yoruba)
- Geassocieerd met Sint Petrus
El Christo Negro
- Zwarte manifestatie van Jezus Christus
- Wordt als almachtig beschouwd; alle geesten buigen voor zijn autoriteit
- Symbolisch verbonden met zwarte kraaien en zwarte hanen
Mama Chola
Ook bekend als: Chola Wengue
- Godin van liefde, schoonheid, vruchtbaarheid en voorspoed
- Heerseres over rivieren en zoet water — alles wat stroomt, groeit en vernieuwt
- Equivalent aan Oshún (Yoruba)
- Gesyncretiseerd met Onze-Lieve-Vrouw van de Naastenliefde (La Virgen de la Caridad del Cobre), de beschermheilige van Cuba
Afro-Cubaanse Orishas zijn godheden uit de Yoruba-religie, via de trans-Atlantische slavenhandel naar Cuba gebracht. Ze belichamen natuurkrachten en menselijke eigenschappen en worden in de Santería geëerd met muziek, dans en ritueel.
Lees meer >Egungun is de Yoruba-maskertraditie ter ere van de collectieve voorouders — de Egun, de doden die aanwezig en actief blijven in het leven van de levenden. In Cuba overleefde de Egungun-traditie binnen de bredere wereld van Santería (Regla de Ocha) en de gerelateerde Arará en Abakuá-gemeenschappen.
Lees meer >Cuba is het grootste eiland van het Caribisch gebied en de bakermat van enkele van de invloedrijkste muziek- en danstradities ter wereld. Afrikaanse, Spaanse en Franse culturele stromen kwamen hier in eeuwen koloniale geschiedenis samen en brachten een buitengewone creatieve cultuur voort die zich over de hele wereld verspreidde.
Lees meer >Congo en Angola liggen in het hart van het oude Koninkrijk Kongo. Uit dit deel van Centraal-Afrika kwamen de Bakongo en andere Bantoevolken die als slaaf naar Cuba werden gebracht. Hun erfgoed leeft in Cuba voort in Palo Monte en in de dansen makuta en yuka.
Lees meer >Ogún is de Orisha van ijzer, oorlog, arbeid en technologie. Hij is de patroon van smeden, soldaten, chirurgen en iedereen die werkt met metaal of gereedschappen.
Lees meer >Eleguá is de Orisha van kruispunten, beginnen en communicatie. Hij is altijd de eerste Orisha die in elke ceremonie wordt aangeroepen — zonder zijn toestemming is het pad naar de andere Orishas gesloten.
Lees meer >Obatalá is de Orisha van zuiverheid, wijsheid en schepping. Hij is de vader van alle Orishas en de beeldhouwer die het menselijke lichaam uit klei vormde.
Lees meer >Yuka wordt beschouwd als de oudste overgebleven Kongo-afgeleide dansvorm in Cuba en de meest directe voorouder van Rumba. Bewaard door Congo-afstammingsgemeenschappen vanaf het tijdperk van de slavernij, bevat Yuka het bewegingsvocabulaire, het drumformaat en de sociale dynamiek die uiteindelijk zou transformeren tot een van Cuba's bepalende populaire danstradities.
Lees meer >Makuta is een seculiere Kongo-afgeleide dans van de Congo-afstammingsgemeenschappen van Cuba — krachtig, geaard en feestelijk. Het behoort tot de oudste laag van Afrikaans-Cubaanse culturele expressie en vertegenwoordigt een directe voortzetting van Centraal-Afrikaanse bewegings- en muzikale tradities die door eeuwen van slavernij en koloniaal leven zijn bewaard.
Lees meer >Egungun is de Yoruba-maskertraditie ter ere van de collectieve voorouders — de Egun, de doden die aanwezig en actief blijven in het leven van de levenden. In Cuba overleefde de Egungun-traditie binnen de bredere wereld van Santería (Regla de Ocha) en de gerelateerde Arará en Abakuá-gemeenschappen.
Lees meer >Arará is een levendige Afro-Cubaanse dans geworteld in de religieuze en culturele tradities van het Dahomeyse volk, gekenmerkt door ritmisch trommelspel, expressieve bewegingen en diepe spirituele betekenis.
Lees meer >Abakuá is een Afro-Cubaans geheim mannengenootschap, in 1836 opgericht in Regla (Havana) door tot slaaf gemaakte en vrije Afrikanen uit het Cross River-gebied (Zuidoost-Nigeria en Kameroen). De ceremonies, trommels en gemaskerde íreme-dansers hebben de rumba sterk beïnvloed, vooral de columbia.
Lees meer >Matanzas heeft een eigen Casa de la Trova, een teken van de rijke muziekcultuur van de stad. Matanzas, vaak het "Athene van Cuba" genoemd om zijn culturele rijkdom, is de geboorteplaats van de danzón, het bolwerk van de rumba (vooral yambú en guaguancó) en de thuisbasis van de oudste nog levende Abakuá- en Arará-tradities.
Lees meer >Oriente, het oostelijke deel van Cuba, is de bakermat van levendige muziek- en danstradities als son, changüí, nengón en kiribá, die de wortels van de Cubaanse en Latijns-Amerikaanse muziek vormden.
Lees meer >Nigeria — het land van de Yoruba, Igbo en Efik — is de belangrijkste Afrikaanse bron van de Afro-Cubaanse religie en dans. Tot slaaf gemaakte Yoruba die naar Cuba werden gebracht, bewaarden hun wereldbeeld via de Santería, en de dansen van hun nakomelingen vormen nog altijd de kern van het Cubaanse folkloristische en populaire bewegingsvocabulaire.
Lees meer >Congo en Angola liggen in het hart van het oude Koninkrijk Kongo. Uit dit deel van Centraal-Afrika kwamen de Bakongo en andere Bantoevolken die als slaaf naar Cuba werden gebracht. Hun erfgoed leeft in Cuba voort in Palo Monte en in de dansen makuta en yuka.
Lees meer >Congo en Angola liggen in het hart van het oude Koninkrijk Kongo. Uit dit deel van Centraal-Afrika kwamen de Bakongo en andere Bantoevolken die als slaaf naar Cuba werden gebracht. Hun erfgoed leeft in Cuba voort in Palo Monte en in de dansen makuta en yuka.
Lees meer >
De claves zijn twee ronde stokjes van hardhout. Je slaat ze tegen elkaar en dan geven ze een hoge, scherpe tik die boven de hele band uit klinkt. Op de claves speel je het claveritme, het patroon waar de Cubaanse muziek op rust.
Lees meer >