Casa de la Trova
De Casa de la Trova in Santiago de Cuba is het spirituele thuis van de traditionele Cubaanse muziek — son, bolero, changüí en trova. Het werd in 1968 opgericht in de Calle Heredia, midden in het historische centrum van Santiago, en is al meer dan een halve eeuw de ontmoetingsplek van de muzikanten van de stad.
Wat het is
De Casa de la Trova is een culturele instelling en livemuziekzaal waar traditionele Cubaanse muzikanten — velen op leeftijd, sommigen legendarisch — dagelijks spelen voor bewoners en bezoekers. Er is geen podium in theatrale zin; de muzikanten zitten en spelen, het publiek zit dichtbij, en de sfeer is intiem en informeel.
De trovatraditie
Santiago de Cuba is de bakermat van de trova — liedkunst met gitaar. De grote trovadores van de 19e en vroege 20e eeuw — Pepe Sánchez, Sindo Garay, Alberto Villalón — bepaalden de Cubaanse liedtraditie die later uitmondde in de bolero en de Nueva Trova-beweging.
De Casa de la Trova bewaart en vervolgt deze traditie, naast son en changüí.
Verbinding met de Buena Vista-generatie
Veel muzikanten van de opnames van de Buena Vista Social Club waren verbonden met de trova- en sontraditie van Santiago:
- Compay Segundo — uit Siboney, vlak bij Santiago; een meester in de traditionele son-/trovagitaarstijl
- Ibrahim Ferrer — uit Santiago; een zanger in de klassieke Cubaanse traditie
- Eliades Ochoa — nog altijd verbonden met de Casa de la Trova
Calle Heredia
De Casa de la Trova ligt aan de Calle Heredia, de beroemde cultuurstraat van Santiago, naast het Museo del Carnaval en andere culturele instellingen. Wie door de Heredia loopt, hoort de hele dag muziek uit alle richtingen.
📝 Bronnen
Changüí is een van de oudste overlevende vormen van Cubaanse populaire muziek, afkomstig uit de provincie Guantánamo in het oosten van Cuba in de vroege 19e eeuw. Het wordt algemeen beschouwd als een directe voorloper van Son Cubano, en zijn rauwe, gesyncopeerde energie biedt een venster naar hoe Cubaanse populaire muziek klonk voordat Son werd verfijnd en verstedelijkt in Havana.
Lees meer >Bolero-dans is de langzaamste, meest intieme expressie van de Cubaanse partnerdans — een nauwe omhelzing, subtiele beweging en volledige overgave aan het emotionele gewicht van de muziek.
Lees meer >Santiago de Cuba, in het uiterste oosten van het eiland, is de tweede stad van Cuba en een van de oudste — gesticht in 1515 en van 1522 tot 1589 de hoofdstad van de kolonie. Het ligt dichter bij Haïti en Jamaica dan bij Havana, is de meest Afro-Caribische stad van Cuba en de bakermat van son, trova en bolero.
Lees meer >Matanzas heeft een eigen Casa de la Trova, een teken van de rijke muziekcultuur van de stad. Matanzas, vaak het "Athene van Cuba" genoemd om zijn culturele rijkdom, is de geboorteplaats van de danzón, het bolwerk van de rumba (vooral yambú en guaguancó) en de thuisbasis van de oudste nog levende Abakuá- en Arará-tradities.
Lees meer >Santiago de Cuba, in het uiterste oosten van het eiland, is de tweede stad van Cuba en een van de oudste — gesticht in 1515 en van 1522 tot 1589 de hoofdstad van de kolonie. Het ligt dichter bij Haïti en Jamaica dan bij Havana, is de meest Afro-Caribische stad van Cuba en de bakermat van son, trova en bolero.
Lees meer >De Buena Vista Social Club was oorspronkelijk een ledenclub in de Havanese wijk Buena Vista, in de jaren 40 en 50 actief als ontmoetingsplek voor muzikanten die son, danzón, bolero en guaracha speelden. De club sloot na de revolutie, maar werd in 1997 onsterfelijk toen Ry Cooder een groep nog levende oudere muzikanten bijeenbracht om onder dezelfde naam een album op te nemen.
Lees meer >