Mozambique
De mozambique is een Cubaans dansritme dat Pello el Afrokán (Pedro Izquierdo) in 1963 in Havana bedacht. Net als de conga komt het voort uit de comparsas van het straatcarnaval. Het geldt als het eerste nieuwe genre van Cuba na de revolutie.
Ontstaan
In 1963 kwam de mozambique voor het eerst op de Cubaanse televisie, in het programma Ritmos de Juventud. De trommelaars speelden zo strak samen dat ze volgens de verhalen klonken als één piano. Het ritme werd snel populair, maar was na een paar jaar alweer uit de mode. Pello, en later zijn zoon, hielden het in leven.
Bezetting
- Trommels: Pello speelde zelf vier trommels; daarnaast waren er zes trommels voor drie spelers.
- Bombo: een grote trom, zoals in de comparsa.
- Bellen: drie bellen en een koekenpan (sartén).
- Blazers: trompetten en trombones.
De Cubaanse mozambique staat in rumba clave.
De dans
Dansers buigen de knieën, gaan laag en tillen een voet op. De beweging is een mix van rumba, son en de Amerikaanse twist.
Bekende nummers
- María Caracoles, later ook opgenomen door Santana (1977).
- Ileana quiere chocolate
- Camina como cómico
- Mozambique núm. 1
In het New York van de jaren 60 maakte Eddie Palmieri een eigen ritme dat ook mozambique heet, geïnspireerd op dat van Pello. De twee hebben geen partijen gemeen.
- De New Yorkse mozambique staat in son clave.
- Het belpatroon komt van een cáscara-patroon uit de guaguancó. Manny Oquendo werd bekend met de timbales-partij.
- Drummer Steve Gadd speelde het belpatroon later op drumstel in Late in the Evening van Paul Simon.
📝 Bronnen
Rumba is de meest Afrikaans gewortelde van alle Cubaanse muziek- en dansvormen. Ze ontstond eind 19e eeuw op de straten, binnenplaatsen en kades van Havana en Matanzas — zonder Europese instrumenten, zonder salon en zonder enige Europese deftigheid.
Lees meer >Cubaanse dansen die in Havana ontstonden
Havana, het culturele hart van Cuba, speelde een centrale rol in het ontstaan en de ontwikkeling van een aantal iconische Cubaanse dansen. Sommige zijn direct in de hoofdstad geboren, andere kregen daar de vorm die we nu kennen.
Lees meer >Cuba is het grootste eiland van het Caribisch gebied en de bakermat van enkele van de invloedrijkste muziek- en danstradities ter wereld. Afrikaanse, Spaanse en Franse culturele stromen kwamen hier in eeuwen koloniale geschiedenis samen en brachten een buitengewone creatieve cultuur voort die zich over de hele wereld verspreidde.
Lees meer >New York was in de 20e eeuw de tweede thuishaven van de Cubaanse muziek. Hier ontstonden de Afro-Cubaanse jazz en de mamborage van het Palladium Ballroom, en later de salsa.
Lees meer >Het drumstel (batería) is het westerse slagwerk met bassdrum, snare, toms, hi-hat en bekkens. In de Cubaanse dansmuziek werd het belangrijk met de songo van Los Van Van, en het is nu een vast onderdeel van de timba.
Lees meer >Het drumstel (batería) is het westerse slagwerk met bassdrum, snare, toms, hi-hat en bekkens. In de Cubaanse dansmuziek werd het belangrijk met de songo van Los Van Van, en het is nu een vast onderdeel van de timba.
Lees meer >
De conga (ook wel tumbadora genoemd) is de primaire handtrommel van de Cubaanse muziek en de ritmische ruggengraat van timba, son, rumba en salsa.
Lees meer >
De claves zijn twee ronde stokjes van hardhout. Je slaat ze tegen elkaar en dan geven ze een hoge, scherpe tik die boven de hele band uit klinkt. Op de claves speel je het claveritme, het patroon waar de Cubaanse muziek op rust.
Lees meer >De piano is het harmonisch en ritmisch hart van de Cubaanse populaire muziek. In timba is het een van de meest veeleisende en expressieve instrumenten van het ensemble.
Lees meer >De trombone is de bepalende koperstem van timba. Waar eerdere Cubaanse populaire muziek voornamelijk steunde op trompetten, verlegde timba het koperzwaartepunt naar trombones — waardoor de muziek een dieper, donkerder en agressiever kopergeluid kreeg.
Lees meer >